درس عبرت به بيدادگران‏‏: نگرشى بر واژه‏ های آیات 43-41 سوره الرعد أَوَلَمْ يَرَوْا « و آیا ندیدند » أَنَّا « این که همانا ما » نَأْتِي « می آییم » نَنقُصُهَا « می کاهیم آن (زمین ) را » مِنْ أَطْرَافِهَا « از اطراف آن (زمین ) » يَحْكُمُ « حکم می کند ، فرمان می دهد » لَا مُعَقِّبَ« تعقیب کننده نیست ، ...

دنيا پرستان تبهكار!u200fu200fu200fu200fu200fu200f : يَنقُضُونَ « می شکنند ، نقض می کنند » عَهْدَ اللَّهِ « پیمان خدا » مِيثَاقِهِ « محکم کردنش » يَقْطَعُونَ « قطع می کنند » مَا أَمَرَ « آ«چه فرمان داد » أَن يُوصَلَ «

بهانهu200f جويى و حقu200f ستيزى دنياپرستان و كفرگرايان u200fu200fu200fu200fu200fu200f : يَقُولُ « می گوید » لَوْلَا أُنزِلَ « چرا نازل نشد » يُضِلُّ « گمراه می کند » يَهْدِي « هدایت می کند » أَنَابَ « توبه کرد ، برگشت » (27)

نعمت گران رسالت و موقعيت شكوهبار قرآن در بارگاه خداu200fu200fu200fu200fu200fu200f : كَذَلِكَ « این چنین » أَرْسَلْنَاكَ « فرستادیم تو را » قَدْ خَلَتْ « البته گذشت ، سپری شد » أُمَمٌ « امت ها » لِّتَتْلُوَ « تا این که

چرا پرستشu200f هاى خفّتu200f بار؟!u200fu200fu200fu200fu200fu200f : قَائِمٌ « ایستاده ، مراقب» عَلَى كُلِّ نَفْسٍ « برهر کسی» بِمَا كَسَبَتْ « آنچه به دست آورده » جَعَلُوا« قرار دادند » شُرَكَاءَ « شریک ها » سَمُّوهُمْ « نام بب

وصف بهشت پرطراوت و زيبا: مَّثَلُ « داستان ، حکایت » الْجَنَّةِ « بهشت » وُعِدَ « وعده داده شده » الْمُتَّقُونَ « پرهزگاران » تَجْرِي « جاری است » تَحْتِهَا« زیر (درختان)آن » الْأَنْهَارُ«( انهار

توضيحى در مورد خوشحال شدن اهل كتاب از نزول قرآن: آتَيْنَاهُمُ « دادیم به آنها » الْكِتَابَ « کتاب آسمانی » يَفْرَحُونَ « خوشحال هستند ، شادی می کنند » الْأَحْزَابِ « گروه ها » يُنكِرُ « انکار می

قرآن يا منشورى عربىu200f: حُكْمًا عَرَبِيًّا « فرمانی (به زبان ) عربی ، (حکمی واضح و روشن )» لَئِنِ اتَّبَعْتَ « اگر پیروی کنی » أَهْوَاءَهُم « خواسته های آنان » مَا جَاءَكَ « آنچه آمد به سوی تو » ِ م

درس عبرت به بيدادگرانu200fu200f: أَوَلَمْ يَرَوْا « و آیا ندیدند » أَنَّا « این که همانا ما » نَأْتِي « می آییم » نَنقُصُهَا « می کاهیم آن (زمین ) را » مِنْ أَطْرَافِهَا « از اطراف آن (زمین ) » يَحْكُم

تفسير فرار قهرمانانه: اسْتَبَقَا« سبقت گرفتند ان دو از همدیگر » قَدَّتْ « پاره کرد » قَمِيصَهُ « پیراهنش » دُبُرٍ« پشت » أَلْفَيَا « یافتند » سَيِّدَهَا« آقای او (همسر زلیخا،پادشاه مصر )» لَدَى الْبَا

اينك دامى ديگر بر سر راه يوسف: نِسْوَةٌ « زنان » امْرَأَتُ الْعَزِيزِ « زن عزیز مصر » تُرَاوِدُ« درخواست می کند» فَتَاهَا « جوانش ، غلامش» قَدْ شَغَفَهَا « شیفته و علاقمند کرد او را » لَنَرَاهَا «

حقيقت در مسلخ سياست: بَدَا« ظاهر گشت ، پیدا شد » رَأَوُا « دیدند » لَيَسْجُنُنَّهُ « حتما و حتما او را زندانی کنن» حَتَّى حِينٍ« تا مدتی » (35) ((اين آيات متضمن قسمتى از داستان آن جناب است ، و آن ، د

نخستين دعوت يوسف: يَا صَاحِبَيِ« ای دو همراه من » السِّجْنِ« زندان » أَأَرْبَابٌ« آیا معبودها » مُّتَفَرِّقُونَ « پراکندگان » الْقَهَّارُ « مسلط (برهمه)»(39) يوسف با اينكه روزگارى در ميان آن مردم ش

تفسير رؤيايى هراس انگيز و سرنوشت ساز: الْمَلِكُ« پادشاه » أَرَى« می بینم » سَبْعَ بَقَرَاتٍ« هفت گاو » سِمَانٍ« چاق ها » يَأْكُلُهُنَّ « می خورد آنها را » عِجَافٌ « لاغرها » سُنبُلَاتٍ « سنبل ها ،

يوسف و درخواست رسيدگى به آن پرونده ساختگى: الْمَلِكُ « پادشاه » ائْتُونِي بِ « بیاورید برای من » جَاءَهُ « آمد برای او » الرَّسُولُ « فرستاده » ارْجِعْ « برگرد » فَاسْأَلْهُ « پس بپرس از او » مَا بَ

يوسف و موقعيّت جديد: الْمَلِكُ « پادشاه » ائْتُونِي بِ « بیاورید (پیش ) من » أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي« خالص گردانم او را برای خودم ، ویژه و خاص خود قرار دهم » فَلَمَّا « پس هنگامی که » كَلَّمَهُ « ب

برادران يوسف در مصر: جَاءَ« آمد » إِخْوَةُ « برادران » فَدَخَلُوا « وارد شدند » فَعَرَفَهُمْ « پس(یوسف)شناخت آنها را » مُنكِرُونَ « انکارکنندگان (انکارکردند، نشناختند)» (58) ((فصل ديگرى از داستان يو

بازگشت فرزندان يعقوب از مصر: رَجَعُوا« برگشتند» أَبِيهِمْ « پدرشان»يَا أَبَانَا « ای پدرما» مُنِعَ « منع شد » فَ أَرْسِلْ« پس بفرست » مَعَنَا (مع+نا)« به همراه ما » أَخَانَا « برادرمان » نَكْتَلْ«(ج

دوّمين سفر برادران يوسف به سوى مصر: يَا بَنِيَّ « ای فرزندان من » لَا تَدْخُلُوا« داخل نشوید » مِن بَابٍ وَاحِدٍ « از یک در » ادْخُلُوا « وارد شوید » أَبْوَابٍ « درها » مُّتَفَرِّقَةٍ « پراکنده » مَا

زيانكارترين مردم: أَظْلَمُ « ظالم تر » افْتَرَى« (به دروغ ) نسبت داد » يُعْرَضُونَ « عرضه می شوند » يَقُولُ « می گوید » الْأَشْهَادُ « گواهی دهندگان ، شاهدان اعمال » كَذَبُوا « دروغ بستند ، دروغ گفتند » لَعْنَةُ اللَّهِ« لعنت خدا ، بی مهری خدا ، دوری از رحمت خدا » (18)